Wybór produktu z Ashwagandhą sprowadza się do czterech decyzji: czy surowcem jest korzeń, czy cała roślina; czy wolisz sypki proszek, czy kapsułki; czy kupujesz cały korzeń, czy skoncentrowany ekstrakt; oraz jakie badania może ci przedstawić dostawca. Jeśli te cztery sprawy rozstrzygniesz dobrze, reszta jest kwestią upodobań.

Ashwagandha to korzeń Withania somnifera, opisywany w klasycznych tekstach ajurwedyjskich jako Rasayana i tradycyjnie przyjmowany wieczorem. Produkty na rynku europejskim bardzo się od siebie różnią, dlatego warto wiedzieć, co naprawdę mówi etykieta.

1. Korzeń, a nie cała roślina

Klasyczne ajurwedyjskie stosowanie Ashwagandhy to stosowanie korzenia. Liście i części nadziemne mają inny skład i nie są tym, co opisuje literatura tradycyjna. Dobra etykieta wyraźnie podaje część rośliny, jako korzeń lub radix. Jeśli etykieta wymienia tylko nazwę Ashwagandha, bez części rośliny, albo mówi o całej roślinie lub częściach nadziemnych, nie jest to surowiec klasyczny. To najbardziej przydatna rzecz do sprawdzenia.

2. Proszek czy kapsułki

Proszek, czyli Churnam

Postacią klasyczną jest Churnam, drobny suszony proszek. Proszek pozwala dopasować ilość, jest najmniej przetworzoną opcją i właśnie jego zwykle proponuje specjalista ajurwedy. Wadą jest smak, mocno gorzki, oraz zapach, który przypomina konia, o czym wprost mówi nazwa sanskrycka. Nasz Proszek Ashwagandha to Churnam z jednego zioła, bez dodatków.

Kapsułki

Kapsułki zawierają ten sam proszek w odmierzonej ilości, zamknięty w wegetariańskiej otoczce. Maskują smak, łatwo zabrać je w podróż i ułatwiają utrzymanie codziennego rytmu. W zamian trudniej w nich dopasować ilość. Nasze Kapsułki Ashwagandha powstały z myślą o takim stosowaniu. Ogólne wady i zalety poszczególnych postaci przedstawia nasze porównanie Churnam, Vati i kapsułek.

3. Cały korzeń czy ekstrakt standaryzowany

Pod jedną nazwą sprzedaje się dwie zupełnie różne rzeczy.

  • Proszek z całego korzenia to wysuszony i zmielony korzeń. To surowiec klasyczny i zarazem wszystko, co opisują teksty tradycyjne.
  • Ekstrakt standaryzowany to surowiec z korzenia zagęszczony przy użyciu rozpuszczalnika i doprowadzony do deklarowanej zawartości procentowej witanolidów. To współczesny preparat w stylu farmaceutycznym, a nie klasyczny.

Żadna z tych opcji nie jest z natury lepsza. Jeśli interesuje cię klasyczna praktyka ajurwedyjska, właściwym surowcem jest proszek z całego korzenia, a przyjmowana ilość jest odpowiednio większa. Jeśli stosujesz schemat opracowany dla ekstraktu standaryzowanego, proszek z całego korzenia nie jest jego równoważnym zamiennikiem gram za gram. Liczy się to, by etykieta jasno mówiła, którą z tych dwóch rzeczy kupujesz, a ekstrakt podawał swój współczynnik ekstrakcji i rozpuszczalnik.

4. Pochodzenie i badania

Surowiec zielarski jest produktem rolnym, więc pytania, które warto zadać dostawcy, są zupełnie zwyczajne.

  • Czy podano nazwę botaniczną Withania somnifera wraz z częścią rośliny?
  • Czy partie są badane na metale ciężkie, pozostałości pestycydów i jakość mikrobiologiczną?
  • Czy sprzedawca udostępni certyfikat analizy dla partii, którą kupujesz?
  • Czy na opakowaniu wydrukowano numer partii i datę minimalnej trwałości?
  • Czy wykaz składników zawiera tylko to, czego chcesz, bez zbędnych wypełniaczy i substancji przeciwzbrylających?

Sprzedawca, który nie potrafi odpowiedzieć na te pytania, nie jest sprzedawcą, od którego warto kupować produkt przeznaczony do spożycia. Pamiętaj też, że status prawny suplementów diety z Ashwagandhą nie jest jednakowy we wszystkich państwach członkowskich UE, dlatego ich dostępność różni się w zależności od kraju.

Jak tradycyjnie przyjmuje się Ashwagandhę

W praktyce klasycznej Ashwagandhę przyjmuje się jako Churnam wymieszany z niewielką ilością ciepłej wody lub ciepłego napoju roślinnego, najczęściej wieczorem. Należy ona do kategorii Rasayana, która dotyczy regularnego stosowania przez dłuższy czas, a nie sporadycznego, i dlatego specjaliści ajurwedy mówią o przyjmowaniu jej w cyklach. Tradycyjny kontekst omawia nasz klasyczny przewodnik po Ashwagandzie.

Stosuj się do ilości podanej na etykiecie produktu i nie przekraczaj jej w przekonaniu, że więcej znaczy lepiej. Teksty nie opisują w ten sposób preparatów Rasayana, a właściwą osobą, która doradzi w sprawie regularnego stosowania, jest wykwalifikowany specjalista ajurwedy.

Najczęstsze pytania

Z której części rośliny powinna pochodzić Ashwagandha? Z korzenia, ponieważ klasyczne stosowanie ajurwedyjskie to stosowanie korzenia, a część rośliny powinna być wyraźnie podana na etykiecie.

Co jest lepsze: proszek czy kapsułki z Ashwagandhą? Proszek to postać klasyczna i pozwala dopasować ilość, a kapsułki zapewniają odmierzoną porcję i pozwalają uniknąć mocno gorzkiego smaku.

Czym różni się cały korzeń od ekstraktu standaryzowanego? Proszek z całego korzenia to po prostu zmielony suszony korzeń, a ekstrakt standaryzowany jest zagęszczany przy użyciu rozpuszczalnika do deklarowanej zawartości witanolidów i jest preparatem współczesnym, a nie klasycznym.

Co sprawdzić na etykiecie produktu z Ashwagandhą? Nazwę botaniczną Withania somnifera, część rośliny, numer partii, ilość w porcji oraz krótki, przejrzysty wykaz składników.

Kiedy tradycyjnie przyjmuje się Ashwagandhę? Klasycznie wieczorem, jako Churnam wymieszany z odrobiną ciepłej wody lub ciepłego napoju roślinnego.

Dlaczego Ashwagandha ma tak intensywny zapach? Nazwa sanskrycka odnosi się do zapachu konia, więc charakterystyczna woń korzenia jest dokładnie tym, co opisuje nazwa.

Artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny, dotyczy tradycyjnej praktyki ajurwedyjskiej i nie stanowi porady medycznej. Suplementy diety nie zastępują zróżnicowanej i zrównoważonej diety ani zdrowego trybu życia. Przed zastosowaniem skonsultuj się z wykwalifikowanym specjalistą ajurwedy, zwłaszcza jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią lub przyjmujesz leki.