Olejek Shiroabhyanga

Rytuał

Ashtanga Hridayam zalicza codzienne olejowanie głowy do praktyk Dinacharya, klasycznej codziennej rutyny, a tradycja przekazuje je od pokoleń. Praktyka jest niespieszna: ciepły olejek wciera się w czubek głowy, potem powolnymi kolistymi ruchami na zewnątrz po skórze głowy, aż do skroni i nasady karku, podążając za punktami marma głowy, tak jak pracowałby z nimi terapeuta. Wystarczy dziesięć do piętnastu minut. Praktykowana wieczorem Shiroabhyanga zamyka dzień: umysł się wycisza, ramiona opadają, a sen przychodzi łatwiej.

Olejek skomponowany dla głowy

Olejek do Shiroabhyangi ma inne zadanie niż olejek do ciała. Musi odżywiać skórę głowy i cebulki, dobrze układać się we włosach, nie obciążając ich, i nieść zioła, po które klasyczne teksty sięgają najpierw. Ten zbudowany jest na sezamie, kokosie, słodkich migdałach i oleju rycynowym, z maceratem z Amli, Bhringraj i Brahmi, obok nich kwiat hibiskusa, Shikakai i korzeń lukrecji. Rozmaryn, lawenda, eukaliptus i mięta pieprzowa nadają mu czysty ziołowy zapach. Stosowany regularnie utrzymuje skórę głowy elastyczną, a włosy miękkie, lśniące i łatwiejsze do rozczesania.

Shiroabhyanga i Shirodhara

Terapeuci używają tego olejku na dwa sposoby. Jako olejku roboczego do pełnego zabiegu Shiroabhyanga, wykonywanego na siedząco masażu głowy, karku i ramion, który otwiera lub zamyka wiele terapii ajurwedyjskich. Oraz jako olejku do polewania w zabiegu Shirodhara, klasycznej terapii, w której cienki, równomierny strumień ciepłego olejku prowadzi się powoli po czole, jednym z najcichszych doświadczeń, jakie oferuje Ajurweda.

Warto wiedzieć

Zawiera sezam, olej migdałowy i naturalne olejki eteryczne, dlatego nie jest zalecany w ciąży ani w okresie karmienia piersią. Przy skórze wrażliwej rozsądna jest próba na małym fragmencie skóry.

Wyłącznie do użytku zewnętrznego. Nie zastępuje porady specjalisty.