W skrócie: Ta strona odpowiada na pytania o czyszczenie języka i płukanie ust olejem w Ajurwedzie zadawane wyszukiwarkom, na każde w kilku zdaniach. Omawia praktykę, skrobaczkę, olej i nazwy sanskryckie oraz odsyła do dłuższych przewodników Art of Vedas tam, gdzie one istnieją.

Czyszczenie języka i płukanie ust olejem to poranne kroki w Dinacharya, klasycznej ajurwedyjskiej codziennej rutynie. Poniższe pytania to te, które wpisuje się w wyszukiwarkę, w brzmieniu bliskim oryginałowi. Każda odpowiedź wyjaśnia, czym jest dana praktyka i jak się ją wykonuje.

Czym jest ajurwedyjska praktyka czyszczenia języka?

Czyszczenie języka to krótki codzienny krok: zakrzywioną metalową skrobaczkę przeciąga się po języku od nasady do czubka, zaraz po przebudzeniu. Nasze przewodniki opisują je jako stały element Dinacharya, klasycznej codziennej rutyny, a jako teksty, które je wymieniają, podają Charaka Samhita, Sushruta Samhita i Ashtanga Hridayam. Jest to klasyczna praktyka ajurwedyjska, a nie niedawny dodatek do niej.

Dlaczego w Ajurwedzie czyści się język?

Ponieważ jest to stały krok Dinacharya, ajurwedyjskiej codziennej rutyny, umieszczony na początku poranka. Podawany powód jest prosty i fizyczny: w nocy na języku tworzy się nalot, a skrobaczka zdejmuje go, zanim cokolwiek się zje lub wypije. Późniejsze kroki tej samej rutyny to płukanie ust olejem, Nasya (olej do nosa) i Abhyanga (masaż olejem).

Cały poranek, krok po kroku, przedstawia nasz przewodnik po Dinacharya.

Czym jest Jihva Dhauti (czyszczenie języka)?

Jihva znaczy język, a Dhauti znaczy mycie lub oczyszczanie, więc Jihva Dhauti to sanskrycka nazwa czyszczenia języka. Przewodniki i strony produktów Art of Vedas używają dwóch innych sanskryckich nazw tej praktyki: Jihwa Nirlekhana, dosłownie skrobanie języka, oraz Jihwa Prakshalana, czyszczenie języka. Jihva i Jihwa to dwa zapisy jednego słowa.

Jak czyści się język w Ajurwedzie?

Skrobaczkę należy chwycić za uchwyt, wysunąć język i przyłożyć zakrzywioną krawędź tak daleko, jak jest to wygodne. Jednym płynnym ruchem przeciąga się ją do czubka, płucze pod bieżącą wodą i powtarza. Nacisk powinien być lekki: krawędź ma się ślizgać, a nie wbijać.

Kroki te są zgodne z informacjami Art of Vedas o obu skrobaczkach. Z myślą o pierwszej skrobaczce opis modelu z podwójnym uchwytem zwraca uwagę na chwyt oburącz, który utrzymuje równy nacisk na całej szerokości języka.

Jaka jest klasyczna liczba pociągnięć w Jihwa Nirlekhana?

Nasz przewodnik po Jihwa Nirlekhana podaje siedem pociągnięć jako klasyczny standard. Liczba najczęściej podawana w pozostałych naszych przewodnikach to pięć do siedmiu, każde pociągnięcie od nasady języka do czubka, ze skrobaczką płukaną pomiędzy nimi. Praktycznym punktem końcowym jest język, który wygląda na czysty, i skrobaczka, która niewiele już zbiera.

Czy w Ajurwedzie język czyści się przed myciem zębów, czy po nim?

Przed, zgodnie z informacjami o obu skrobaczkach Art of Vedas i naszymi przewodnikami po czyszczeniu języka. Umieszczają je one zaraz po przebudzeniu: przed myciem zębów, przed jedzeniem i przed piciem.

W naszym przewodniku po porannej kolejności pielęgnacji jamy ustnej po skrobaczce następuje płukanie ust olejem, a potem mycie zębów.

Jak wygląda tradycyjna ajurwedyjska skrobaczka do języka?

Ajurwedyjska skrobaczka do języka to cienki, zakrzywiony kawałek metalu z gładką krawędzią skrobiącą i uchwytem. Zakrzywienie ma znaczenie, ponieważ płaskie narzędzie nie podąża za kształtem języka. Art of Vedas oferuje dwie formy, obie z litej miedzi.

Czy ajurwedyjska skrobaczka do języka jest z miedzi, czy ze stali nierdzewnej?

Tradycyjnie z miedzi. Nasze przewodniki wymieniają miedź jako tradycyjny wybór do codziennej rutyny, a stal nierdzewną opisują jako nowoczesny materiał, który wykonuje tę samą mechaniczną pracę. Obie skrobaczki oferowane przez Art of Vedas są wykonane z litej miedzi.

Czy w Ajurwedzie istnieje złota skrobaczka do języka?

Tak, jako materiał klasyczny. Nasze przewodniki podają, że klasyczne teksty wymieniają złoto, srebro i miedź jako metale na skrobaczkę, a jeden przewodnik dodaje cynę. Opisują też złoto jako mniej praktyczny wybór dla narzędzia używanego codziennie, a Art of Vedas oferuje skrobaczki wyłącznie z miedzi.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie ajurwedyjskiej skrobaczki do języka?

Na trzy rzeczy: litą miedź, a nie powłokę miedzianą, gładkie wykończenie bez ostrych krawędzi oraz kształt, który obejmuje powierzchnię języka. Potem pozostaje wybór chwytu, jeden uchwyt lub dwa. Obie skrobaczki Art of Vedas znajdują się w kolekcji pielęgnacji jamy ustnej, a aktualna cena jest podana na stronie każdego produktu.

Jak czyścić miedzianą skrobaczkę do języka?

Po każdym użyciu należy opłukać ją pod bieżącą wodą i osuszyć. Miedź z czasem ciemnieje; ta patyna jest czymś naturalnym i nie zmienia sposobu, w jaki skrobaczka pracuje. Aby przywrócić połysk, można od czasu do czasu przetrzeć ją pastą z soku z cytryny i soli, a następnie opłukać i osuszyć.

Nie należy używać szorstkich zmywaków ani wkładać jej do zmywarki. Przechowywanie omawia nasz przewodnik po pielęgnacji narzędzi z Kansa i miedzi.

Co znaczy Kavala i czym różni się od Gandusha?

Kavala oznacza łyk wypełniający usta, podobnie jak Gandusha. Jako metody płukania ust olejem różnią się: w Kavala bierze się do ust wygodną ilość oleju i płucze nią, natomiast w Gandusha usta wypełnia się całkowicie, a olej trzyma nieruchomo. W obu olej na koniec się wypluwa.

To, co dziś nazywa się płukaniem ust olejem, jest najbliższe Kavala, którą nasze przewodniki opisują jako metodę do codziennego stosowania.

Jak długo płucze się usta olejem w Kavala?

Nasze przewodniki podają dla Kavala zakres od pięciu do dwudziestu minut, przy czym zwykła codzienna długość to dziesięć do piętnastu minut, i proponują zacząć od około pięciu minut. Dla Gandusha, w której olej trzyma się bez ruchu, podają trzy do pięciu minut. Olej następnie się wypluwa, nie połyka.

Klasyczną miarą, jak podają przewodniki, jest oznaka, a nie zegar: olej utrzymuje się w ruchu, aż stanie się rzadki i pienisty. Metodę krok po kroku przedstawia nasz przewodnik po Kavala i Gandusha.

Jakiego oleju tradycyjnie używa się do Kavala i Gandusha?

Oleju sezamowego. Nasze przewodniki podają go jako klasyczny standard dla obu metod. Do płukania ust olejem Art of Vedas oferuje Arimedadi Thailam: Thailam na bazie oleju sezamowego, opisany na stronie produktu jako klasyczny olej do Gandusha i Kavala.

Olej stosuje się w ustach i potem wypluwa, do kosza, a nie do zlewu, a usta płucze się ciepłą wodą. Nie połyka się go, a strona produktu podaje, że nie jest odpowiedni dla małych dzieci. W ciąży należy najpierw porozmawiać z wykwalifikowanym praktykiem Ajurwedy lub lekarzem.

Które teksty ajurwedyjskie opisują płukanie ust olejem?

Nasze przewodniki i informacje o produkcie Arimedadi Thailam wymieniają trzy: Charaka Samhita, Sushruta Samhita i Ashtanga Hridayam. Jako miejsca, w których opisano Kavala i Gandusha, przewodniki podają rozdział 5 Sutrasthana w Charaka Samhita oraz rozdział 22 Sutrasthana w Ashtanga Hridayam. Płukanie ust olejem, po angielsku oil pulling, to nazwa niedawna; teksty używają słów Kavala i Gandusha.

Ta strona wymienia teksty i opisuje metodę. To, co praktyka oznacza dla konkretnej osoby, jest sprawą dla wykwalifikowanego praktyka Ajurwedy.

Produkty wymienione na tej stronie

Warto przeczytać

Więcej pytań i odpowiedzi

Wyłącznie do użytku zewnętrznego. Nie zastępuje profesjonalnej porady lekarskiej.